Mijn slotfilm van de 39e editie van het IFFR is Life During Wartime van Todd Solondz. Dit komische drama is het vervolg op zijn film Happiness uit 1998. Hij gaat door op de bekende weg, maar kiest wel voor een hele nieuwe cast.
Het werk van Solondz kenmerkt zich door het gebruik van zowel droge als morbide humor. In Happiness voegde hij daar nog een hoog choqueer-gehalte aan toe. Het verhaal draait om drie zussen die niet bepaald geluk hebben in de liefde. De ene kreeg vieze telefoontjes van een masturberende buurman, de goedgelovige andere werd steeds opnieuw door foute vriendjes genaaid. De zus met het modelgezin wachtte de naarste verrassing: een pedofiele echtgenoot die erg warm werd van de klasgenootjes van hun zoontje.
Trish en haar zoontje Timmy Gelukkig
In Life During Wartime zien we de zussen tien jaar na dato terug. Ze zijn nog steeds niet gelukkig, maar zeggen van wel. De film begint met een intiem gesprek tussen Joy en haar vriend Allen. Hij vraagt of Joy (hoe ironisch) wel gelukkig is. Ze huilt en zegt ja, maar ze weet het niet zeker. Heel de film lang maken de stellen elkaar aan het huilen en zijn ze niet happy. Hoe directer wil je naar Happiness verwijzen?!
De zussen worden netjes na elkaar voorgesteld en hun problemen ook. De derde zus, Helen (Ally Sheedy), komt nauwelijks aan bod. Had ze haar familie de rug maar niet toe moeten keren. Trish (Allison Janney) heeft een vroeg volwassen zoontje (Dylan Riley Snyder) dat veel te veel vragen stelt. Dat is niet vreemd maar een moeder die er recht voor zijn raap antwoord op geeft, wel. Als zoon wil je niet weten wanneer je moeder nat wordt.
Helen, Joy en haar ex Andy War on terror
Life During Wartime gaat net als Happines over miscommunicatie en opvoedingsproblemen. De the war on terror is erbij gekomen. Opvallend is de link tussen pedofilie en terrorisme. Het zoontje van Trish vraagt aan de vriend van zijn moeder of hij terroristen kan vergeven voor hun daden. Hij in elk geval wel. De morele discussie over forgive and forget is een boeiende en komt dan ook meerdere malen terug. Conclusie: je kunt beter vergeten dan vergeven. Daar word je pas gelukkig van!
Je word ook gelukkig van de acteerprestaties van Allison Janney, Ally Sheedy en Shirley Henderson als de drie zussen. Alledrie kunnen ze de troosteloosheid van hun personage perfect overbrengen. En het mooie is dat ze qua uiterlijk erg veel op hun voorgangers uit Happiness lijken.
Lees meer..
You must be logged in to post a comment.