Onderstaande titels zijn vanaf deze week te huur op DVD

Dragonball Evolution (2009)

Coraline (2009)

The Uninvited (2009)

Obsessed (2009)

State of Play (2009)

I Am Because We Are (2008)

Onderstaande titels zijn vanaf deze week te huur op DVD







Onlangs zagen we nog de Bootleg trailer van The Expendables voorbijkomen. Helaas is er nog steeds geen betere versie van beschikbaar, maar gelukkig kunnen we wel wat meer vertellen over de film. Empire heeft namelijk gesproken met Sylvester Stallone en hij heeft een aantal nieuwtjes voor ons. Eerst een nieuwe foto uit de film, met de onoverwinnelijke Sly in het middelpunt:

Over de titel The Expendables vertelt “The Italian Stallion” dat deze afkomstig is uit een scene uit Rambo: First Blood Part II (1985):
“It’s from Rambo 2. The girl I’m falling in love with says, “Why do you do what you do?” I say, “I’m expendable.” She says, “What does that mean?” I say, “It’s like someone invites you to a party and you don’t show up. It doesn’t really matter.” And these men, they live a life that… They’re expendable. If they’re gone, the world will go on. No one will miss them, They don’t have families, all they have is each other. They’re expendable to the rest of the world, but they’re not expendable to each other – they’re just necessary. So it’s a real brotherhood. I think it has a lot of heart for an action film.”
En over de opzet van de film vertelt hij dat hij een ouderwetse “mano a mano” actiefilm wil maken die rechtstreeks uit de jaren ’80 en ’90 komt zonder (veel) CGI:
“What I wanted to do was just try to do something that is a little different. Today, technically, we’re incredibly gifted and versatile with CGI, and I wanted to do a film that was more about men, doing things that we did back in the 80s and 90s that were a little more mano a mano – actual, physical stunts. It’s also a story that isn’t super-gigantic; it’s almost a believable story. And the thing was to find certain personalities that never would have worked together normally and put them all together. It’s like the dream team. It just hasn’t been done. I guess it’s kinda like The Dirty Dozen, or one of those films that comes along every once in a while – like The Magnificent Seven – to try to take that old formula and move it into a modern era. We accomplished it; I’m very, very happy with the film.”
The Expendables komt op 20 augustus 2010 in de VS uit. Even later vast ook in Nederland.
Hieronder zie je drie nieuwe posters van The Twilight Saga: New Moon, het vervolg op Twilight uit 2008.
De vampierfilm gaat op 19 november in Nederland in première en moet een vervolg geven aan het succes van de eerste film. Deze bracht wereldwijd ruim $380 miljoen op bij een budget van $37 miljoen. Het budget voor deze tweede film is hierdoor flink oplopen. Regisseur Chris Weitz mocht zo’n $90 miljoen spenderen. Ook het aantal castmembers is flink toegenomen:
In 2008 zagen we Edward Norton in de reboot van Hulk uit 2003. Ondanks dat de film hoger werd gewaardeerd, deed de The Incredible Hulk het financieel niet veel beter dan zijn voorganger. Toch wordt Norton al tijden in verband gebracht met een terugkeer als de groene anti-held, onder meer in de Marvel team-up film The Avengers. MTV sprak onlangs met Norton.
Op de vraag of hij The Hulk speelt in The Avengers is hij enigszins behoudend: “I get very busy. You have to deal with the demands of your moment. I tend to keep my head in the thing I’m doing and I don’t speculate or worry too much about what two or three blocks down the thing is going to be. I know all these things will reveal themselves and work out or not.”
Bekijk het korte interview dat MTV had met Norton:
Klaarblijkelijk heeft Norton nog niet getekend voor de rol of wil hij simpelweg nog weinig kwijt over zijn toekomst als The Hulk. Andere superhelden als Iron Man (Robert Downey Jr.), Thor (Chris Hemsworth) en Black Widow (Scarlett Johansson) staan reeds in de boeken voor The Avengers, die in 2012 uit moet komen.
Eerder deze week werd al bekend dat Danny Trejo een rol zou gaan krijgen in de nieuwe Predators film. Hierbij komt nog dat de website LatinoReview alvast een exclusieve kijk kreeg in het 90 pagina’s tellende script.
Om het kort samen te vatten: De film zal zich gaan afspelen op de jungle-achtige thuisplaneet van de Predators. Op deze planeet huist ook een Mega-Predator die elk jaar een groep van de gevaarlijkste individuen van de planeet aarde ontvoerd, om ze vervolgens als prooi vrij te laten in de dodelijke jungle van de Predator-thuisplaneet. De groep moet vervolgens zien te overleven in de wildernis terwijl ze wanhopig proberen uit te vinden wat er met hen is gebeurd en door wie/wat ze worden opgejaagd. Volgens het script zal de film donker en bloederig worden. Verwacht dus een flinke R-rating. Voor een uitgebreider verslag van het plot, klik hier.
De mensen die de groep gaan vormen zijn:
1. Cuchillo, een Mexicaanse drugsbaas die het liefst met twee uzis vecht. (LatinoReview bevestigt bovendien dat dit de rol van Danny Trejo zal zijn.)
2. Nikolai, een enorme rus met een nog groter wapen.
3. Isabelle. De enige vrouw in het team. Ze spreekt Frans en is de sniper van de groep.
4. Stans, een mysterieuze ex-gedetineerde.
5. Mombasa, een Afrikaans lid van de Sierra-Leone Deathsquad.
6. Hanzo, een Japanse Yakuza gangster.
7. Edwin, ook een mysterieus figuur. Gezocht door de FBI.
De laatste en misschien grootste onthulling is dat er volgens LatinoReview een zeer belangrijke cameo-rol in het script geschreven staat. Niemand minder dan Arnold Schwarzenegger zal namelijk terug gaan keren in de nieuwe Predators film! Hoe, wat en onder welke omstandigheden is nog niet bekend, maar het klinkt in ieder geval interessant.
De film staat vooralsnog gepland voor een Nederlandse release op 15 Juli 2010.
De hoofdrolspelers van de vroegere tv-hit Friends zijn akkoord met het maken van een filmversie van deze Amerikaanse comedy. Dat staat maandag op de website van de Britse krant Daily Mail.
Lees meer..
door Arjan Welles
Ramón Gieling en hoofdrolspelers Yohana Cobo en Lluís Soler
op de première van Tramontana tijdens het NFF (foto: All Access)Om er maar gelijk vanaf te zijn: waarom al dat gedoe over de taal en hoe zijn ze dan toch bij jou uitgekomen voor de openingsfilm van het Nederlands Film Festival?
Op de enige goede manier, namelijk met de vraag of Tramontana een goede film is of niet en niet of het een Spaanstalige of Chineestalige film is. De slotfilm is een documentaire die in Finland gemaakt is en daar hoor je niemand over. Wij worden ook geweigerd voor televisieprogramma’s omdat Tramontana geen Nederlandstalige film zou zijn, terwijl er geen cent buitenlands geld in gestoken is. We maken met zijn allen documentaires in het buitenland, ikzelf ook, en dan stelt niemand de vraag waarom noch waarom het een openings- of een slotfilm zou zijn. Bij fictie opeens wel.
Waarom zou dat zijn?
Misschien komt het omdat de documentaire, ook internationaal, een grotere naam heeft. Nederland staat bekend om zijn traditie van hoogwaardige documentaires. De Nederlandse speelfilm daarentegen is totaal onbekend in het buitenland. Nog erger vind ik eigenlijk dat de Nederlandse speelfilmindustrie eigenlijk ook niet zo’n grote behoefte heeft om over de grens te kijken. Sterker nog: het wordt eigenlijk steeds lokaler en provincialer.
Hoe is je sterke band met Spanje tot stand gekomen?
Ik heb er als kind met mijn ouders een paar maanden per jaar doorgebracht. Zeker in die tijd was Spanje een derdewereldland. Het maakte toen grote indruk op me. Ik heb er een huis. De peetvader van mijn zoon, een van mijn allerbeste vrienden, is Spanjaard. Zo is het logisch dat je een band met het land opbouwt.
Waarom heb je ervoor gekozen om Tramontana te beginnen met de dood van de schilder?
Dat is het plezier dat je een dode mag laten praten. Hij zegt in het begin: ‘ik ben dood en ik ga jullie een verhaal vertellen’.
Hoe heb je de mystiek rondom Rosa vormgegeven?
Er blijft een geheim rond haar hangen. De ingrediënten hiervoor waren er al vanaf het begin. Als ik schrijf denk ik niet aan mystiek of iets geheimzinnigs. Het verhaal nam me mee op een koers en die volgde ik. Tijdens het schrijven houd ik me nooit bezig met de logica van het verhaal. Ik vraag me nooit af of iets wel of niet kan.
Kun je daar een voorbeeld van geven?
Nou bijvoorbeeld de dramaturgische wetten. Je kunt de klassieke wetten van het scenarioschrijven volgen, maar ik zou heel veel mensen willen aanraden dat te laten vallen, want dan krijg je juist betere scenario’s. Ik heb wat dat betreft ook fantastische steun gehad van de intendant van het Filmfonds. Ik ben met het plan naar hem toe gegaan en hij omarmde het onmiddellijk. Hij heeft iets gezegd wat heel uniek is, namelijk dat hij tienduizend dingen kon opmerken over het scenario, maar dat ik het vooral moest gaan verfilmen.
Een interessant thema van de film is het idee dat de schilder Rosa nooit zal bezitten.
Dat is natuurlijk hét concept van de liefde. Liefde gaat in negen van de tien gevallen over het feit dat je de ander wil bezitten. Dat lijkt soms iets minder aan de hand als het twee gelijkwaardige mensen van dezelfde leeftijd zijn. In het geval van een oude man en een jong meisje zou je kunnen denken in het cliché dat hij zijn laatste schat in handen heeft om zijn dood nog uit te stellen. Dat kan alleen maar door het meisje te bezitten.
Hoe heb je hun liefde opgebouwd?
Aanvankelijk is er nog het obstakel van het leeftijdsverschil. Daar komt de fysieke aantrekkingskracht bij en op het moment dat het lichamelijk verbond gesloten is, namelijk als de liefde bedreven is, dan slaan allerlei demonen toe. De demon van de jaloezie, de demon van de angst dat je de ander kwijtraakt. Dat is een klassieke opbouw.
Heb je het moment waarop de twee voor elkaar vallen zo lang mogelijk proberen uit te stellen?
Ik heb niet zo geïnteresseerd in verliefdheidsfilmpjes. Een soort noodlot brengt deze twee mensen tot elkaar. Je zou kunnen zeggen dat Tramontana een film is over het einde van een liefde. Deze twee mensen worden elkaars einde, elkaars marteldood. Het is geen cliché van twee mensen die verliefd op elkaar worden, die elkaar kusjes geven en roepen hoeveel ze van elkaar houden. Je weet ook al dat het verkeerd af gaat lopen. Je wilt alleen heel graag zien hoe het verkeerd gaat aflopen.
Film1 sprak met regisseur Ramón Gieling over zijn film Tramontana.
Je laat de mannen in de dorpskroeg praten over de liefde van de schilder en het meisje.
Het idee was dat er iets zich heeft afgespeeld waarvan niemand de ware toedracht kent. De mannen in de film willen een puzzel die uit elkaar ligt in elkaar passen, maar dat lukt helemaal niet. Ik ben zelf niet zo geïnteresseerd in wat de ware toedracht is geweest of wiens schuld het allemaal was. De zoektocht waarin je probeert aan de hand van concrete feiten probeert het te reconstrueren vind ik wel interessant.
Waarom heb je Tramontana ook nog een politiek tintje willen geven?
Ik wilde wel een parallel trekken met politieke onderdrukking van een dorp ten tijde van een dictatuur waarin op seksueel gebied ook nog een schandaal plaatsvindt. Als je hetzelfde verhaal in een andere setting had geplaatst, waarin geen politieke druk is, dan was het een simpel liefdesverhaaltje gebleven. Franco staat in elk geschiedenisboekje en veel meer dan dat hoef je ook niet te weten. Als je steeds moet nadenken of de kijker dat allemaal weet dan kun je geen verhaal meer vertellen. Lluís Soler, die de schilder speelt, is een typische Catalaan die zelf echt een afkeer had van het Franco-regime heeft.
De trailer van TramontanaJe bent ooit begonnen als beeldend kunstenaar.
Onder beeldend kunstenaar versta ik dat je op een bepaalde manier kijkt naar dingen. Ik heb in de film toevallig de schilderijen zelf gemaakt omdat ik dat leuk vond, maar dat is niet wat mij een beeldend kunstenaar maakt. We hebben het huis van de schilder heel zorgvuldig ingericht. Ik heb gelet op de kadrering en ik maak hele lange shots. Ik weet dat lange shots, als je het goed doet, beter in het hoofd van de kijker aankomen. Snelle montages van shots van twee seconden zijn prima, maar ik weet dat dit minder aankomt bij de kijker. Je knippert met je ogen en je mist makkelijk wat. Als je dan buiten komt is de film weg uit je hoofd. Mijn inzet is wel dat een aantal zaken op je netvlies moeten blijven staan. Film is de ultieme kunstvorm waarin alles samenkomt, zoals beeld, geluid, compositie en levende vertolkingen van acteurs. Het is een totaalkunstwerk.
Je hebt ook documentaires gemaakt. In hoeverre kun je hierin objectief zijn?
Ik heb altijd beweerd dat de enige echte documentaire kan worden opgenomen met een bewakingscamera. Daarbij weet namelijk niemand dat hij gefilmd wordt. De eerste documentaires uit de jaren ’20 en ’30 waren geënsceneerd, dat waren bijna speelfilms. Ik denk alleen maar aan wat er nodig is om de film beter te maken. Voor een scène uit mijn vorige film, de documentaire ‘Joaquín Sabina – 19 días y 500 noches’, die veel mensen het allermooist vonden heb ik een actrice gebruikt. Het is voor het eerst dat ik dat in het openbaar zeg, maar iedereen haalt die scène aan en roemt me erom. Juist hierin heb ik gemanipuleerd. En het kan me niets schelen.
Is dat een heimelijk genoegen dat je weet dat iedereen zich bij de neus heeft laten nemen?
Nou het is een heimelijk genoegen dat je ziet dat je soms niet ver genoeg kan gaan om een bepaald doel te bereiken. Door te manipuleren bereik ik duizend procent meer effect.
Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Er zijn twee of drie projecten die denk ik wel van de grond gaan komen. Een is een variant op Tramontana, over een liefde tussen een broer en een zus. Een onmogelijke, verboden liefde die eindigt in een zelfmoord, maar een van hen overleeft het. Dat wordt een Nederlandse film met Nederlandse acteurs. Ik ga daarnaast ook weer een film in Spanje maken over de ‘Once’, de blindenloterij in Spanje. Elke dag is er een trekking en heel Spanje doet daar aan mee. De verkopers moesten aanvankelijk ook blind zijn. De film gaat over hoop. Op het moment dat je een lot koopt kun je uit je armzalige bestaan geraken, maar geld winnen is niet de oplossing. Het begint als een documentaire maar ik weet nog niet waar het eindigt. De hoofdpersoon wordt een blinde verkoper.
Een aantal gerenommeerde mensen uit de filmwereld heeft zich aangesloten bij het Franse initiatief om regisseur Roman Polanski vrij te krijgen. Onder hen bevinden zich onder meer Harvey Weinstein, de producent van Oscarwinnaars als The Lord of the Rings en Shakespeare in Love, en Thierry Frémaux, de directeur van het Filmfestival van Cannes.
Lees meer..
door Arjan Welles
Dave SchramDe film bevat best wat heftige scènes, bijvoorbeeld wanneer de vriend van Eva’s moeder, Willem, Eva’s kamer binnenkomt.
Je bedoelt waarin hij naar haar kont kijkt. Ik vond het vinden van de goede toon heel moeilijk. Het moet geloofwaardig zijn. Als je de film een tweede keer kijkt dan blijkt dat Willem moeilijk naar iets anders kán kijken. Hij vertel Eva bijvoorbeeld dat hij niemand pijn wil doen. Zijn voormalige gezin is verscheurd door ruzie. Maar Eva interpreteert dat vanuit de verhalen die ze van Willems dochter heeft gehoord over dingen die niet mogen. Ik ben heel onzeker over de film, omdat ik hem zo vaak heb gezien dat ik er niet meer objectief naar kan kijken.
Hoe heb je dit project benaderd?
Ik vind het moeilijk een film te beginnen. Nu ben ik begonnen vanuit de gedachte dat Mees Eva elke zaterdag ziet. Ik wilde het vanuit de kleinheid beginnen en niet met een totaalshot van de stad waarin Mees en Eva wonen. Voor het verhaal was het ‘t mooist dat ik klein begon. Iedereen kent de ervaring dat je iemand ziet waarvan je niet weet wie het is maar die je wel heel erg leuk vindt. Het is heel herkenbaar. Als je een verhaal vertelt is het belangrijk dat je gegrepen wordt in het begin. Dan durf je vervolgens ook mee te gaan met de hoofdpersonen.
De trailer van Lover of LoserDe rollen van de kinderen zijn heel erg duidelijk, terwijl je bij de volwassenen niet weet wat je aan ze hebt…
Dat klopt wel. Het verhaal is natuurlijk erg vanuit het perspectief van Eva en Mees geschreven. De ouderen zijn meer een steun bij het verhaal dan dat ze het verhaal leiden. De moeder van Eva heeft wel een heel belangrijke functie in het verhaal. Het is een moeder die al vijftien jaar op een droogje zit. Nu heeft ze eindelijk een vriend maar dat valt heel onhandig samen met het feit dat haar eigen dochter die nieuwe vriend niet ziet zitten. De moeder interpreteert dit als jaloezie. Dat vergroot de verwijdering tussen moeder en dochter die maakt dat Eva in de problemen komt.
Is het iets van deze tijd dat ouders niet meer weten wat er in de hoofden van hun kinderen omgaat?
Ik merk ook dat mijn kinderen ook continu aan het gamen of internetten zijn. Dan geneer ik me enorm en vind mezelf een slechte ouder. Dan hoor ik dat alle vriendjes van mijn kinderen dat ook doen en dan voel ik me al minder schuldig. Ik ben met je eens dat er een verschuiving plaatsvindt waarin ouders niet meer altijd weten waar hun kinderen mee bezig zijn. Daarom hebben we in de film ook heel bewust het perspectief van de kinderen gekozen. Je wil je als toeschouwer kunnen identificeren. Je bent dan constant bezig met wat er in het leven van Eva of Mees omgaat. Dat schakelen tussen beide personages gebeurt in de film continu.
Er zit ook best wat actie in Lover of Loser.
Ik wilde een film maken waar actie in zat maar waarbij je ook begreep dat Mees en Eva van elkaar houden. Ik ben zelf helemaal geen actieman. Ik heb Dick Maas nog gevraagd of hij mijn actiescènes wilde doen. Ik ben daar niet goed in. Ik ben goed in het werken met acteurs. Als ik in een ‘James Bond’ film mensen achter elkaar aan zie rennen dan haak ik vaak al af.
Gaite Jansen (midden) speelt de hoofdrol van Eva
Lover of Loser draait vanaf 23 september in de bioscoop.
Doe mee met onze prijsvraag en maak kans op vrijkaarten en de filmeditie van het boek.
Lees meer..