Box Office USA - Amerika heeft zich het afgelopen weekend massaal vergaapt aan de driedimensionale effecten in Monsters vs. Aliens. De animatiefilm, die met stip binnenkwam op nummer één, gaat over een groepje goedaardige monsters die te hulp moeten schieten als de aarde wordt aangevallen door door buitenaardse wezens.
Op de tweede plaats is binnengekomen de horrorfilm The Haunting in Connecticut, waarin het gezin Campbell in hun nieuwe huis geteisterd wordt door bovennatuurlijke krachten. De derde en laatste nieuwe binnenkomer kwam niet verder dan de zevende positie: 12 Rounds is een actiefilm met worstelaar John Cena als een detective die zijn ontvoerde vrouw in leven moet zien te houden door twaalf opdrachten te volbrengen.
De grote Oscarwinnaar Slumdog Millionaire, de komedie Madea Goes to Jail en de animatiefilm Coraline zijn uit de lijst verdwenen.
Top Tien Amerika 27 t/m 29 maart 2009
Klik op de titel om direct de trailer te zien
1. (-) Monsters vs. Aliens $58,2 ($58,2)
2. (-) The Haunting in Connecticut $23 ($23)
3. (1) Knowing $14,7 ($46,2)
4. (2) I Love You, Man $12,6 ($37)
5. (3) Duplicity $7,56 ($25,6)
6. (4) Race to Witch Mountain $5,64 ($53,3)
7. (-) 12 Rounds $5,3 ($5,3)
8. (5) Watchmen $2,75 ($103)
9. (7) Taken $2,7 ($137)
10. (6) The Last House on the Left $2,61 ($28,5)
geschatte weekendopbrengst (en totale opbrengst) in miljoenen dollars
Aankomend weekend in Amerika
Acht jaar na de straatracefilm The Fast and the Furious, kruipt Vin Diesel opnieuw achter het stuur voor het vierde deel in de reeks, simpelweg getiteld Fast & Furious. Ook Paul Walker, Michelle Rodriguez en Jordana Brewster zijn weer van de partij. Bekijk hier de supersnelle trailer.
Adventureland is een komedie van Greg Mottola, die eerder Superbad regisseerde. Dit keer schreef hij ook zelf het script over de pas afgestudeerde James (Jesse Eisenberg) die in de zomer van 1987 een nietszeggend baantje aanneemt in het lokale pretpark. Bekijk hier de trailer.
Lees meer..
Gisteravond is de eerste HEJA publieksprijs van het IFFB gewonnen door Ocean of an Old Man van Rajesh Shera met een publiekswaardering van 4,82. Deze poëtische film vertelt het verhaal van een leraar op de Andaman eilanden wiens school door een tsunami is verwoest, waarna hij op zoek gaat naar zijn vermiste leerlingen.
NPS Early Bird Award
Naast de publieksprijs werd ook de NPS Early Bird Award voor de beste innovatieve korte film uitgereikt. Running with the Beast van Roel Wouters won de award. De jury beschreef de film als “Een geslaagde uitwerking van een mooi en eenvoudig concept. Esthetisch fantastisch met een technisch knappe uitwerking. Hoewel de film duidelijk een select publiek zal aanspreken en soms moeilijk is om naar te kijken door het onderwerp blijft het project bijzonder.”
Hij kreeg een cheque van € 2500,- en wordt opgenomen in het kortfilmprogramma van de NPS.
Een terugblik
De festivalorganisatie kijkt terug op een geslaagde eerste editie met veel premières en een divers programma dat nader inging op beeldcultuur met activiteiten in het Graphic Design Museum, de Grote Kerk en de Stadsgalerij. Het ‘Catching In’ project vertoonde kunstwerken in de openbare ruimte, onder andere op de Grote kerk, het Bisschoppelijk paleis en het oude stadhuis.
In totaal trok het festival 9.400 bezoeken. Het gestreefde bezoekersaantal van 10.000 is hiermee net niet gehaald. Met name de bezoekersaantallen bij de voorstellingen overdag bleven achter bij de verwachtingen, evenals de bezoekersaantallen bij Live Cinema in de Grote Kerk.
Diverse regisseurs waaronder Lukas Moodysson (Mammoth), Peter Strickland (Katalin Varga) en Henrik Ruben Genz (Terribly Happy) waren aanwezig bij de Nederlandse premières van hun films. Tevens deed machinimagoeroe Burnie Burns het festival aan. De Nederlandse films a BLOOMING BUSINESS (Ton van Zantvoort), Elvenland (Karel Doing), CRIPS - Strapped ‘n Strong (Joost van der Valk en Mags Gavan) en Atlantis (Digna Sinke) gingen op het festival in première.
In 2010 vindt het International Film Festival Breda plaats van 24 t/m 28 maart.
Lees meer..
Na zestien jaar komt een einde aan het populaire door Jac. Goderie gepresenteerde filmprogramma Filmspot, dat wekelijks te zien was op de regionale televisie en op Film1.nl. Voor Shooting Star Filmcompany is het niet meer haalbaar het langst lopende filmprogramma van de Nederlandse televisie te blijven produceren.
In de week van 2 april zal Goderie voor de laatste keer zijn licht laten schijnen over de premières van die week. Een week later is er dan een speciale afscheidsaflevering waarin hij zijn favoriete films van zestien jaar Filmspot presenteert. Er zijn naar schatting rondom de 700 afleveringen gemaakt.
Sinds 2005 waren de Filmspot-recensies ook online te zien op Filmfocus en Film1.nl. Het archief is hier nog te bekijken.
Filmspot werd in de zomer van 1993 voor het eerst uitgezonden op de lokale Amsterdamse zender AT-5. Na één seizoen werd het programma overgenomen door de AVRO. Later werd het wekelijkse magazine rond presentator en filmkenner Jac. Goderie op een verscheidenheid aan lokale en regionale zenders uitgezonden. De laatste seizoenen was het programma wegens het sterk veranderende medialandschap echter niet meer rendabel.
Het programma onderscheidde zich door een brede interesse voor film. Naast grote Hollywoodproducties was er ook altijd plaats voor kleinschaliger werk. Met zijn positief-kritische inslag legde Goderie de essentie van de besproken films bloot. Voor veel kijkers gaf hij met grote regelmaat een betrouwbaar antwoord op de vraag: ‘welke film gaan we vanavond zien?
Lees meer..
HOOFDDORP - Katja Schuurman, Bridget Maasland en Angela Schijf kruipen in de huid van viervoeters. De drie lenen hun stemmen aan chihuahua’s in de animatiefilm Beverly Hills Chihuahua, zo liet distributeur Disney maandag weten.
Lees meer..
AMSTERDAM - Het tv-programma Filmspot van presentator Jac Goderie verdwijnt na zestien jaar van de buis.
Lees meer..
LOS ANGELES - De Franse componist Maurice Jarre is zondag op 84-jarige leeftijd aan kanker overleden. Dat meldde de Britse omroep BBC maandag.
Lees meer..
Guillaume Canet’s Tell No One left us breathless. A fast paced thriller and a heartrending love story, the French sleeper hit is out this week on DVD. Also available: the…
Lees meer..
De laatste dag van het festival begon met een Nederlands hoogstandje. Atlantis van Digna Sinke zat vol mooie weilanden, water en bewolkte luchten. Elvenland van Karel Doing was de slotfilm van het festival en had nadrukkelijk drie landen, drie bergen en drie vogels als decor. De Surprisefilm ging over een heel ander onderwerp; schoonmaken.
Zaterdagavond was de Nederlandse première van Atlantis in aanwezigheid van cast & crew. Omdat de film in samenwerking met de Boeddhistische Omroep Stichting tot stand is gekomen wilde ik vandaag graag aan regisseur Digna Sinke vragen in hoeverre het Boeddhisme een belangrijk thema is van de film. Atlantis is een soort science fiction sprookje over de 14-jarige Xenia (briljante nieuwkomer Pitou Nicolaes) die opgroeit in een futuristische maatschappij vol regels waarin niemand een verleden heeft. Ze vraagt zich af wie ze is en creëert het eiland Atlantis om uit te vinden hoe het is om vrijer te leven.
Op de school van Xenia staan leuzen als ‘Ordening = vrijheid en geluk’ en ‘Gezond eten is geluk’. Haar docente zegt dat ze op moet letten; “Blijf bij ons…blijf bij de groep.” Je kan je voorstellen dat Xenia afdwaalt en verder gaat kijken dan haar neus lang is. Eenmaal op haar eiland aangekomen leert ze mevrouw Agnes (Annemarie Prins) kennen die haar leert dat er meer is dan de wereld die ze kent. Het verleden maakt je tot wie je nu bent en het heden is wie je gaat worden. Atlantis gaat voornamelijk over hoe je met de ellende in de wereld omgaat. In de wereld vol regels wordt je voor de ellende afgeschermd, terwijl op het eiland het moeilijke wereldbeeld aanwezig is. Het Boeddhisme is volgens Sinke inderdaad aanwezig in Atlantis. Boeddhisten hebben respect voor mensen én dingen en geloven dat het verleden je maakt zoals je nu bent.
In Elvenland is er ook een kind op zoek naar een wereld die buiten zijn vertrouwde omgeving ligt. Drie jongens gaan op reis in drie steden (Schiedam, Edinburgh en Røst) en komen daarbij van alles tegen zoals een molen, weilanden, bergen en heel veel trappen. Vanavond vond in Breda de wereldpremière van Elvenland plaats. Regisseur Karel Doing was hierbij aanwezig en de film werd begeleid door The Hungry Gods. De live-muziek ging prachtig samen met de beelden van de prachtige grachten in Schiedam, The Castle of Edinbrugh en de sneeuw in Noorwegen. De film zelf bevatte ook al muziek, maar de sfeerverhogende klanken van het orkest zorgde er bij mij voor dat ik wegdroomde bij de beelden van de diverse landschappen.
In MustSee Paars draaide vanmiddag een Surprisefilm. De film begon met een man die een wapenhandel inloopt, een geweer bekijkt…en zichzelf doodschiet. Van alles ging door mijn hoofd. Maar gelukkig was daar Amy Adams en zat ik te kijken naar Sunshine Cleaning. Rose Lorkowski (Adams) is de alleenstaande moeder van probleemkind Oscar en maakt voor het bedrijf Pretty Clean huizen schoon. Helaas wordt Oscar voor de zoveelste keer van school afgestuurd en heeft Rose nu extra geld nodig voor een speciale school. Rose heeft een affaire met een getrouwde man en hij brengt haar op het idee om in de business van de crime scene clean up te stappen. Samen met haar onverantwoordelijke zus Norah (Emily Blunt) gaat ze er vol goede moed tegenaan.
Sunshine Cleaning had zomaar een platte komedie kunnen worden. Gelukkig hebben Rose en Norah hart voor hun klanten. Het leuke is dat de twee zussen als amateurs worden gezien en snel professionals moeten worden. Daar komt bij dat ze met de meest vreemde problemen te maken krijgen. Sunshine Cleaning is net als Little Miss Sunshine (toeval?) een zwart komisch drama waarin familie voorop staat en problemen bestaan om opgelost te worden.
Atlantis draait vanaf 16 april in de bioscoop en Sunshine Cleaning is vanaf 14 mei op het witte doek te zien.
Lees meer..
De vierde dag van het IFFB had zowel direct als indirect met de liefde te maken. Love hurts, en vaak nog letterlijk ook. In de biopic Manolete van de Nederlandse regisseur/scenarist Menno Meyjes speelt Adrien Brody de gelijknamige stierenvechter die een zo stormachtige relatie met actrice Lupe Sino heeft dat zijn liefde voor de dood groter wordt. Katalin in het Roemeense drama Katalin Varga vertelt aan haar man dat hun zoon niet van hem is. Katalin doet er alles aan om wraak te nemen op de biologische vader. Tenslotte is in Laila’s Birthday de liefde van Abu voor zijn dochter zo groot dat hij zijn verloren carrière even achter zich laat.
De Palestijns/Tunesisch/Nederlandse co-productie Laila’s Birthday van regisseur Rashid Masharawi laat zien wat er allemaal gebeurt op de verjaardag van de 7-jarige Laila. Abu Laila brengt zijn dochter met de taxi naar school en belooft zijn vrouw dat hij om acht uur stipt weer thuis is. Elke ochtend rijdt Abu naar het Ministerie van Justitie om als rechter aangenomen te worden. Hij was tien jaar lang rechter in Israël en dat ligt erg gevoelig in Palestina. Abu wordt elke keer weggestuurd, want een taxichauffeur die eigen rechter speelt is om te lachen.
Laila’s Birthday gaat niet zozeer over de politieke situatie in Palestina, maar vormt wel de achtergrond waartegen het leven van Abu zich afspeelt. Abu is een man die terugverlangt naar zijn oude beroep en daarom als taxichauffeur de wet strikt naleeft. Laila’s Birthday is een vlot verteld komisch drama dat zowel een politieke relevantie als een sociale boodschap in zich heeft.
Zowel in Laila’s Birthday als in Katalin Varga gaat het vooral om de gevolgen van de daden waaraan de hoofdpersonages zich schuldig maken en niet om de daden zelf. Katalin Varga gaat volgens regisseur Peter Strickland vooral over wraak en in mindere mate rechtvaardigheid. Katalin vertelt aan haar man dat hun kind Orbán niet van hem is. Ze wordt het huis uit gezet en ze neemt hun zoon mee om bij haar zieke oma te gaan logeren. Al gauw blijkt dat Katalin op zoek is naar de man die haar iets ergs heeft aangedaan.
De daad zelf komt niet in beeld. Strickland heeft ervoor gekozen om Katalin in een tien minuten durende monoloog uit te laten leggen wat er gebeurd is. Het is lang onzeker wie er op wie wraak neemt en dat houdt het spannend. De sound design draag hieraan bij. Vaak is het omgevingsgeluid weggefilterd om plaats te maken voor onheilspellende muziek. Gábor ifj. Erdélyi en Tamás Székely wonnen tijdens het filmfestival in Berlijn dan ook de Zilveren Beer voor Sound Design.
Terwijl in Katalin Varga en Laila’s Birthday vooral de gevolgen (van aan de liefde gerelateerde) daden zichtbaar zijn, gaat het in Manolete over de daden zelf.
Manolete gaat over de beroemde Spaanse stierenvechter Manuel Rodríguez Sánchez met de bijnaam Manolete. Hij reist af naar het huis van zijn moeder en begint over zijn leven na te denken. Manolete (Adrien Brody) heeft een nachtmerrie en wordt wakker. Op zijn spiegel staat in lipstick geschreven; ‘you f*ck like a little boy’. Op dat moment begint er één grote flashback waarin duidelijk wordt wie die tekst heeft geschreven en waarom.
Manolete heeft een stormachtige relatie met actrice Lupe Sino (Penélope Cruz) achter de rug. Zijn manager had hem voor haar gewaarschuwd; “To be a bullfighter you have to be a little bit in love with death. When you are in love you begin to love life.” Manolete begint steeds slechter te presteren en het gevaar van zijn werk leidt tot vele ruzies tussen hem en Lupe.
In de slotfase van de film is het drama niet van de lucht. De violen zwellen aan, alles gaat in slow motion en Adrien Brody kijkt steeds sipper. Ik kende het levensverhaal van Manolete al en wist wat er ging gebeuren. Toch leefde ik helemaal mee met het koppel dat elkaar zo liefheeft en er toch niet uitkomt. Adrien Brody en Penélope Cruz zijn twee topacteurs die op het scherm veel chemie met elkaar hebben en het dramatische einde van Manolete voelbaar maken.
Laila’s Birthday draait vanaf 9 april in de Nederlandse bioscopen.
Katalin Varga is vanaf 19 november te zien.
Lees meer..
De titel van dit blogbericht verwijst niet alleen naar de film van Sergio Leone, die ook tijdens het festival te zien is, maar ook naar mijn mening over de drie films die ik vandaag heb gezien. De dag begon goed met de persscreening van het wereldse drama Mammoth van Lukas Moodysson. Daarna was het de beurt aan de teleurstellende big budget-productie The Burning Plain met Charlize Theron in de hoofdrol. De middenmoot bestond uit het Engelse drama Summer met Robert Carlyle.
Het hoogtepunt van de dag was Mammoth. Het is een werelds drama met meerdere lagen die langzaam aan de oppervlakte komen. Ellen (Michelle Williams) en Leo (Gael Garcia Bernal) zijn een carrièrekoppel dat probeert de zorg voor hun dochter Jackie en de liefde voor elkaar te combineren. De volgens hen perfecte oplossing hiervoor is het inhuren van een nanny. De van de Filippijnen afkomstige Gloria zorgt voor Jackie alsof het haar eigen kind was. Om de dochter van het New Yorkse stel op te voeden moest ze haar eigen kinderen bij oma achterlaten.
Alsof het contrast tussen de familiebanden in Amerika en de Filippijnen nog niet groot genoeg is, komt Thailand ook nog in beeld. Als directeur van een ‘Myspace voor games’, moet Leo meer dan zes maanden van huis zijn. De levens van zowel Leo, Ellen, Jackie als Gloria veranderen langzaam doordat de waarde van familie en het verlangen hiernaar, steeds voelbaarder wordt. Moodysson wilde met Mammoth laten zien hoe de wereld en de interactie tussen mensen is veranderd door globalisering en in het bijzonder door de komst van technische hulpmiddelen als mobiele telefoons.
Na Mammoth viel The Burning Plain een beetje tegen. Met een grote steractrice als Charlize Theron (North Country, The Cider House Rules) als uitgangbord van de film was de verwachting al groot. Wanneer je leest dat dit het regiedebuut van scenarist Guillermo Arriaga (Babel, 21 Grams, Amores Perros) is, dan verwacht je een meeslepend drama in de stijl van Babel waarin verschillende culturen samensmelten. Helaas vond Arriaga het landschap een stuk belangrijker.
Sylvia (Charlize Theron) wordt geconfronteerd met haar verleden wanneer opeens de broer van haar jeugdliefde Santiago op de stoep staat. Sylvia’s moeder Gina (Kim Basinger) had een affaire met de vader van Santiago en Sylvia wilde haar hiervoor terugpakken. Ze liet de caravan van haar moeder in vlammen opgaan zodat ze doodging en Sylvia voelt zich na al die jaren nog steeds schuldig.
Het pluspunt van The Burning Plain is dat het heden en verleden van Sylvia mooi door elkaar verweven worden zodat je het gevoel krijgt dat zij het nooit los heeft gelaten. Helaas wordt het verhaal hierdoor wel onoverzichtelijk en nodeloos ingewikkeld. Het voelt alsof het verweven van tijden is gebruikt als gimmick om de film extra spannend te maken. In het middelmatige drama Summer is ook gebruik gemaakt van het onmerkbaar wisselen van tijd. Alleen hebben de Britten ervoor gekozen om het verleden en het heden soms gelijktijdig plaats te laten vinden. Hoofdpersonage Shaun (Robert Carlyle) had in zijn leven slechts één mooie zomer met zijn (wederom) jeugdliefde Katy. Terwijl hij twintig jaar later in zijn keuken voor zich uitstaart, raakt hij letterlijk zijn verleden aan en wordt door zichzelf uitgenodigd om te komen spelen.
Het zwakke punt van Summer is dat het verleden van Shaun ruimschoots aan bod komt, maar dat zijn heden als vanzelfsprekend wordt genomen. Zijn leven werd verpest op school, omdat hij dyslectisch en zeer gewelddadig was. Twintig jaar later zorgt hij voor zijn terminaal zieke vriend Daz en wordt hij net als Sylvia in The Burning Plain, geconfronteerd met zijn verleden.
Lees meer..